Mario's Corner

Vandaag, als ik was met een goede hoofdpijn, kwam ik aan het hoofd het idee dat de snelheid van het licht is geen limiet, maar een vermenigvuldigingsfactor. Volgens de meest beroemde vergelijking in de geschiedenis, e = mc ^ 2 energie en is gelijk aan de massa m vermenigvuldigd met het kwadraat van de snelheid van het licht c. Als een vergelijking kunnen we oplossen c, en is zoiets als sqrt (e / m) = c.

Ervan uitgaande dat c een constante is, de verhouding van e / m moet altijd resulteren in c, dat is 300.000 km / s. Er is echter een situatie als dit niet mogelijk is, en wanneer de massa nul. In dit geval, sqrt (e / m) wanneer m de neiging tot nul, e / m naar oneindig, en sqrt (oneindig) = oneindig.

Wat maakt me denken van deze vergelijking is dat als er was een situatie waarin de energie is alleen, without any massa, dan dat de energie kan worden getransporteerd van de ene naar een andere van het heelal op een tijdstip = 0, dus het zou in alle worden kanten tegelijk.

Een andere interessante feature in deze vergelijking E = mc ^ 2, de eenheden zou Joules = kg * (m / s) zijn, als wij het oplossen van de eenheden, zijn we vertrokken in een situatie dat de massa en tijd zijn verbonden, en zijn een constante, en zijn ook gelijk aan een, en dat laat terug naar de energie uit, dus zou pure energie ook buiten de tijd.

In deze vergelijking, het oplossen anders, is dat de snelheid = versnelling.

Dit alles doet me denken, pure energie is voorbij tijd en niet beperkt door de snelheid dus niet geïnteresseerd in de ruimte, en het klinkt heel goddelijke de materie.

Dit zijn de gekke ideeën die verder gaan door mijn hoofd als ik hoofdpijn heb.

Mediacontacten: Guy Webster 818-354-6278
Jet Propulsion Laboratory, Pasadena, Californië
guy.webster @ jpl.nasa.gov

Sara Hammond 520-626-1974
Universiteit van Arizona, Tucson
shammond@lpl.arizona.edu

JD Harrington 202 358-5241
NASA hoofdkwartier
jdharrington@nasa.gov

News Release: 2008-121 26/06/2008

NASA's Phoenix Mars Lander heeft haar eerste natte chemie experiment op Mars de bodem soepel gisteren, de terugkeer van een grote hoeveelheid gegevens die wetenschappers Phoenix was als het winnen van de loterij.

"We zijn overspoeld in de chemie data", zegt Michael Hecht van NASA's Jet Propulsion Laboratory, lood wetenschapper voor de Microscopie, Elektrochemie en geleidbaarheid Analyzer, of MECA, instrument op Phoenix. "We proberen te begrijpen wat is de chemie van de natte bodem op Mars, die wordt opgelost in het, hoe zuur of alkalisch. Met de resultaten die we hebben ontvangen van Phoenix gisteren, die kunnen beginnen te zeggen welke aspecten van de bodem kan het leven te ondersteunen. "

"Dit is de eerste nat-chemische analyse gedaan op Mars of een andere planeet dan de aarde," zei Phoenix co-onderzoeker Sam Kounaves van de Tufts University, wetenschap leiden voor de natte chemie onderzoek.

Ongeveer 80 procent van de eerste twee dagen van Phoenix natte chemie experiment is nu voltooid. Phoenix heeft drie natte cellen-chemie voor later gebruik in de missie.

"Dit land lijkt een nauwe analoge naar de bodem gevonden in de bovenste droge valleien op Antarctica oppervlak", zei Kouvanes. "De alkaliteit van de bodem op deze locatie is zeker verrassend. In deze specifieke locatie, een duim in de oppervlaktelaag, de bodem is erg basic, met een pH van tussen de acht en negen. We vonden ook een verscheidenheid aan onderdelen van zouten dat we geen tijd gehad om te analyseren en te identificeren, maar wel dat ook magnesium, natrium, kalium en chloride. "

"Dit is meer bewijs van zout water, omdat ze er zijn. We hebben ook een redelijk aantal voedingsstoffen, chemische stoffen die nodig zijn of het leven zoals wij dat kennen ", aldus Kounaves. "Uiteindelijk ben ik tot de conclusie dat het verbazingwekkende aan Mars is dat het een buitenaardse wereld, maar in veel aspecten, zoals de mineralogie bereikt, is zeer vergelijkbaar met de Aarde."

Een ander instrument analytische Phoenix, de thermische en evolueerde-gas analyse (tega), gebakken heeft zijn eerste bodemmonster tot 1000 graden Celsius (1800 graden Fahrenheit). Nooit eerder heeft een bodemmonster uit een andere wereld wordt gekookt op een dergelijk hoog vuur.

Tega wetenschappers zijn begonnen met het analyseren van de gassen die vrijkomen bij een bereik van temperaturen om de chemische samenstelling van de bodem en ijs te identificeren. De analyse is ingewikkeld week.

Echter, "de wetenschappelijke gegevens die uit het instrument zijn gewoon spectaculair," zei Phoenix co-onderzoeker William Boynton van de Universiteit van Arizona, lood tega wetenschapper.

"Op dit punt kunnen we zeggen dat de bodem heeft omgingen met water in het verleden. We weten niet of de interactie die in dit specifieke gebied zich in het noordelijk poolgebied, of elders zou kunnen gebeurd zijn en opgeblazen om dit gebied als stof. "

Leslie Tamppari, de Phoenix-project scientist bij JPL, hetgeen overeenkwam Phoenix heeft bereikt tijdens de eerste 30 dagen van de missie naar Mars, en schetste de plannen voor de toekomst.

Stereo Imager Surface is nu afgesloten door ongeveer 55 procent van zijn drie kleuren, 360 graden panorama landingsplaats van Phoenix, Tamppari gezegd. Phoenix heeft twee monsters geanalyseerd in haar optische microscoop als eerste exemplaren in zowel Tega en de natte chemie laboratorium. Phoenix is het verzamelen van informatie die dagelijks op de wolken, stof, wind, temperatuur en druk in de atmosfeer en de eerste nacht in rekening atmosferische metingen.

Lander camera's bevestigd dat witte brokken zijn blootgelegd tijdens geul graven waren bevroren waterijs omdat zij gesublimeerd, of verdampt, over een paar dagen. De Phoenix robotarm gegraven en het monster, en zullen blijven graven en monster, de 'Snow White' sleuf in het midden van een veelhoek in de veelhoekige terrein.

"Wij geloven dat dit de beste plek om een profiel van de bovenkant te maken naar verwachting het ijs", aldus Tamppari. "Dit is het plan wat we wilden doen als we de missie van vele jaren geleden voorgesteld. We wilden een plek als deze waar ik kon het bodemmonster naar de mogelijke laag ijs. "

De Phoenix-missie wordt geleid door Peter Smith van de Universiteit van Arizona met projectmanagement bij het JPL partnerschap en ontwikkeling bij Lockheed Martin, gevestigd in Denver. Internationale bijdragen komen uit de Canadian Space Agency, de Universiteit van Neuchatel, Zwitserland, de universiteiten van Kopenhagen en Aarhus, Denemarken, Max Planck Instituut, Duitsland en het Fins Meteorologisch Instituut. Voor meer informatie over de Phoenix-missie, link naar http://www.nasa.gov/phoenix en http://phoenix.lpl.arizona.edu.